Brok Special Recipe

Cztery Broki specjalnej receptury, które udało mi się kupić po około 2,50 PLN za butelkę (0,33l), a więc w cenie niezłej, choć nie wyjątkowej. Taka ilość trunku wystarczy jednak do degustacji i wybrania ulubionego gatunku. A zatem, w kolejności na zdjęciu:

Brok Gluten Free

Na butelce najmniej informacji dotyczących składu. Jest za to informacja o obniżonej zawartości glutenu oraz o zawartości alkoholu na poziomie 5,2%.

Barwa bardzo jasna, blada, niemal niezdrowa, przejrzysta. Piana drobna, znikoma.

Zapach piwny, ale bardzo ulotny i delikatny.

Wrażenie w ustach mocno wodniste.

Smak gorzkawy, niezbyt wyrafinowany. Odrobinę kwaskowe, da się wyczuć metaliczność.

Jest to piwo, które traktować można raczej jako ciekawostkę, choć przypuszczam, że dla bezglutenowców będzie to ciekawostka przydatna.

Brok Extra Stout

W składzie tego piwa wyszczególniono kilka ciekawych, nietypowych składników, takich jak: płatki owsiane, ekstrakt lukrecji czy aromat anyżu. Ponadto słody jęczmienne (pilzeński, karmelowy, monachijski), żytnie i pszeniczne.

Alkohol 6,5%, Ekstrakt 15,1%

Barwa ciemna, do złudzenia przypominająca coca-colę, nieprzejrzysta. Jak na średnio wysokie wysycenie CO2, zadziwiająco szybko opadająca piana.

Zapach charakterystyczny dla tego gatunku, zbożowy, odrobinę przypominający przypalony ryż, z wyraźnie kawową nutką i lukrecjowo-karmelowym dodatkiem. Złożony i przyjemny.

Smak gorszy niż zapach, ale wcale nie zły. Czuć kawową goryczkę przez która przebija się lukrecja. Ciekawe i warte popróbowania.

Brok Ipa

W składzie wyszczególniono kilka słodów i kilka gatunków chmielu: słód jęczmienny (pilzeński, karmelowy, palony), słód żytni, chmiel marynka, chmiel cascade, chmiel amarillo, chmiel centennial.

Alkohol 6%, Ekstrakt 13,7%

Ciemna, miodowa barwa. Przejrzyste. Piana drobna, gęsta, dość szybko opadająca, ale pozostawiająca ładny obraz na piwie i szklance.

Zapach chmielowo - cytrusowy, czyli taki jak być powinien.

Goryczka przyzwoita, choć w przełyku czuć jakiś lekko chemiczny absmak. Piwu niestety brak równowagi, ale nie jest złe i warto zaryzykować.

Brok Brown Ale

W składzie tego piwa widnieją słody jęczmienne (pilzeński, karmelowy, monachijski i palony) oraz zestaw chmielowy (cascade, chinook, marynka i lubelski). Bogate zestawienie.

Alkohol 5,2%, Ekstrakt 12,7%

Ciemna barwa, odrobinę jaśniejsza od coli (taka wódka z colą), prawie idealnie przejrzysta. Piana z pęcherzykami średniej wielkości, szybko opada.

Zapach karmelowo chmielowy z jakąś bliżej niezidentyfikowaną domieszką, lekko przypalony.

Smak gorzkawy, kawowo-karmelowy. Przyjemny, delikatny i dość zrównoważony. Przyjazny kobietom i niezbyt wytrawnym piwoszom.

Baron de Lestac 2012

Czerwone, francuskie, wytrawne bordeaux.
Szczep cabernet sauvignon - merlot. 

Nie jestem entuzjastą win francuskich, z których, jak mówią złośliwi, najlepiej pamięta się cenę, ale w tym konkretnym przypadku postanowiłem zrobić wyjątek. Zakupiłem je na promocji, tylko dlatego że klientka przede mną wypełniła butelkami tego trunku cały koszyk. Złapałem w locie dwie butelki stwierdzając, że skoro tak idzie, to musi być dobre. 

Nie pomyliłem się, bo gdy dać mu pooddychać, okazuje się dość wyrazistym, ale łagodnym, zbilansowanym trunkiem o bogatym aromacie. Jeśli więc traficie na nie, szczególnie w dobrej cenie, nie omieszkajcie nabyć butelki, bo z przyjemnością wypijecie je do jakiegoś dobrego posiłku.

Abelour 10 YO

Otworzyłem wczoraj butelkę, którą otrzymałem od przyjaciół. Jest to dziesięcioletni Abelour - highland single malt scotch whisky. 

Zapach tego trunku jest dość słodki, owocowy (głównie rodzynki), odrobinę ciężkawy. Przyjemny, choć zaskakuje zdecydowaniem i zbyt mocne zaciągnięcie się zapachem przywołuje łzy w oczach.

Smak współgra z aromatem - jest zdecydowany, z nutami słodkimi i pieprznym finiszem, który bardzo grzeje przełyk i przywodzi na myśl czekoladę doładowaną sporą porcją chilli. Idealne na zimowe wieczory.

Zdecydowanie polecam ten trunek na obecną porę roku, kiedy zziębnięci będziemy szukać sposobu, by szybko i przyjemnie się rozgrzać.

Mnich Jasny

Piwo jasne "Mnich", warzone dla "Produktów Klasztornych", jako klasyczny smak, "duch klasztornej receptury" to trunek o zawartości alkoholu 4,7%. 

Barwa jasno-pomarańczowa, całkowicie przejrzysta. O średnio wysokim wysyceniu świadczy mnóstwo banieczek CO2 siedzących na ściankach szklanki, ale nie ulatujących obficie ku górze. Pianenistość także średnio intensywna. Piana drobnopęcherzykowa, z kilkoma większymi "oczkami". 

Zapach mało intensywny, lekko drożdżowy - nic przytłaczającego. Smak nie jest wybitny, ale nie jest także najgorszy - ot przeciętne piwo (niezłe jak na produkt komercyjny, słabe jak na ekskluzywny). Wrażenie w ustach jest takie, że czuć głównie gaz - wybija się ponad smak.

Jeśli potraktujemy je jako alternatywę dla browarów koncernowych, kupowanych w supermarkecie, to będziemy wygrani. Jego cena jednak nie zawsze na to pozwoli, więc moja całkowita ocena brzmi "przeciętne".

Żywiec 2015 Saison

Nowe piwo od Żywca, aktualnie mocno reklamowane, prosiło się o wypróbowanie. Nie miałem wielkich nadziei, ale postanowiłem dać mu szansę. Na butelce miernik temperatury upewnia, że spożywam je odpowiednio schłodzone.

Trunek barwy miodowej nie ma zbyt wyraźnej piany. Pojawiają się ładne, średniej wielkości pęcherzyki, ale znikają bez śladu zaraz po nalaniu. Sam płyn jest półprzejrzysty i zachęcający.

Zapach cytrusowego chmielu jest niezmiernie kuszący i uwodzi tak, że zaczynam mieć co do niego wyższe oczekiwania niż jeszcze przed chwilą. 

Smak przyjemnie zbalansowany, wyrównany, o pysznej, cytrusowej goryczce i finiszu w postaci owoców południowych. Bardzo orzeźwiające. Wrażenie w ustach też dość przyzwoite.

Warto spróbować, bo jak na piwo koncernowe, dostępne niemal wszędzie, jest całkiem przyzwoite.

Alkohol 6,5%, Ekstrakt 13,8%

Inne od Żywca:

• Bock
• Marcowe
• Białe
• Apa

Rebel Radler Lychee

Radlery zyskują popularność, a wraz z nią pojawiają się coraz to nowsze ich smaki. Lubię czasem napić się "drinka na bazie piwa", zatem chętnie próbuję takich nowości. Ze skutkiem jednak tych prób bywa różnie.

Otwierając butelkę miałem pewne oczekiwania, które potwierdziły się w stu procentach. A zatem przyjemny, orzeźwiający zapach piwa z sokiem (by nie było zbyt słodkie, polecam pić je dobrze schłodzone, zimniejsze nawet niż czyste piwo). Smak orzeźwiający, owocowy z lekką, trudno uchwytną goryczką, która nadaje "soczkowi" nieco charakteru.

Alkohol 4%, Ekstrakt 12%

Ostatnio jednak moim faworytem w kategorii piwnych drinków owocowych jest Warka Radler czarna porzeczka z limonką i to właśnie ją polecam zarówno ze względu na smak jak i cenę.

Karpackie - Pils, Premium, 9% (Mocne)

Promocja na Karpackie, więc okazja do spróbowania tego piwa, kojarzonego raczej z "tanimi browarkami" niż z czymkolwiek "więcej". Czy zaskoczy?

Karpackie Pils (4% alkoholu)

• Kolor jest pomarańczowy i lekko niezdrowy. Piana bardzo ładna, ale niestety dość szybko opada.
• Zapach wyraźnie słodowy, odrobinę metaliczny.
• Smak trochę nieświeży, metaliczny, mało zdecydowany. Dość nieciekawy i niezachęcający. Wrażenie w ustach - rozwodnione.

Karpackie Premium (5% alkoholu)

• Przejrzyste, jasne piwo, o bardzo zachęcającej barwie. Piana gęsta, drobna.
• Zapach słodowy, przyjemny.
• Smak zrównoważony o delikatnej goryczce - nieco wakacyjny. Wrażenie w ustach przyjemne, półpełne.

Karpackie 9%

• Barwa zdecydowanie ciemniejsza, miodowa. Piana nie tak drobna jak w przypadku poprzednich gatunków, szybko opada.
• Silnie słodowy zapach, nieco narzucający się alkoholem (spirytusowy).
• Smak goryczkowy, wyraźnie (zbyt wyraźnie) alkoholowy.

Podsumowując - gdybym miał ochotę na smaczne, zwykłe piwo na imprezę z grillem, to bez wahania sięgnąłbym po Karpackie Premium, gdyż poza ceną niczym nie ustępuje ogólnie znanym piwom z dużych browarów, które możemy kupić w supermarkecie. Gdyby jednak chodziło mi o dużą liczbę procentów w jak najniższej cenie, kupiłbym Karpackie 9%. Puszka kosztuje poniżej 2,50 PLN, czyli za 4 puszki zapłacimy około 10 PLN, a alkoholu niemal tyle, co w półlitrówce wódki.